Manucurist is een familiegeschiedenis, een moeder-dochter-samenwerking die uitgroeide tot een vrouwenzaak. Met Moederdag in aantocht wilden we dan ook graag even kletsen met Gaëlle Lebrat-Personnaz, CEO en medeoprichtster van Manucurist.
Ze vertelt je over het ontstaan van dit project dat haar al heel lang na aan het hart ligt en deelt haar ervaringen als vrouw, moeder en zeer actieve onderneemster.
Gaëlle, jij richtte Manucurist in 1996 samen met je moeder op. Kun je ons vertellen hoe het idee is ontstaan en hoe jullie het hebben laten groeien?
Gaëlle | Mijn moeder had altijd een onberispelijke manicure met prachtig roodgelakte nagels. Nadat ze haar 3 kinderen had grootgebracht, voelde ze zich een beetje doelloos en wilde ze het vak van manicure leren. Ze werkte eerst voor Parijse kapsalons tot ze de ideale plek vond op de Place du Marché Saint-Honoré. Zo hebben we het Manucurist-instituut opgericht, gewijd aan de schoonheid van de handen.
Zelf heb ik 15 jaar in de mode gewerkt, terwijl ik haar op afstand hielp met productontwikkeling, communicatie, enzovoort.
Eind 2016 heb ik het bedrijf Manucurist voor 100% overgenomen om een nieuw type nagellak en verzorgingsproducten te ontwikkelen, bestemd voor alle vrouwen, met formules die zo clean en natuurlijk mogelijk zijn, zonder in te leveren op doeltreffendheid.
Welke kwaliteiten bewonder je het meest aan je moeder?
Gaëlle | Moed, strijdlust en plezier in het werk, dat is wat ik bijzonder bewonder aan mijn moeder. Ik heb haar altijd horen zeggen dat als ik als vrouw vrij wilde zijn, ik financieel onafhankelijk moest zijn.
Toen ik later "De tweede sekse" van Simone de Beauvoir las, dacht ik mijn moeder te horen: "Door arbeid heeft de vrouw grotendeels de afstand overbrugd die haar van de man scheidde; alleen arbeid kan haar een concrete vrijheid garanderen."
Wat heeft het moederschap jou gebracht?
Gaëlle | Moederschap is een breed onderwerp! Het is dubbel: ik vind dat het me tegelijkertijd zwakker en sterker heeft gemaakt. Ik realiseerde me dat ik niet meer alleen was en verantwoordelijk was voor kleine wezens die volledig van mij afhankelijk waren, wat beangstigend is omdat we de vrijheid en luchtigheid van de jeugd verliezen. Maar, en dat is ook een echte kracht: je begrijpt dat je de dingen niet meer alleen voor jezelf doet. Je voelt je nuttig. Het neemt het gevoel van leegte in het bestaan weg dat ik vroeger sterk had.
Hoe combineer je je rol als moeder van 5 kinderen met je verantwoordelijkheden als zakenvrouw?
Gaëlle | Het is bizar! Deze vraag wordt nooit gesteld aan mannelijke bedrijfsleiders of überhaupt aan mannen. Alsof de zorg voor de organisatie van het gezin alleen op de schouders van vrouwen rust. Helaas is dat in veel landen nog steeds de realiteit en is er nog werk aan de winkel om op dit punt, net als op vele andere, gelijkheid te bereiken.
Elke werkende moeder heeft een to-do-lijstje dat maar in haar hoofd blijft rondgaan en zichzelf steeds vernieuwt. Dat is de bekende en uitputtende "mentale belasting", een term die in het Frans pas in 2020 in de Petit Larousse Illustré is opgenomen...
Net als al die vrouwen heb ik het vaak overweldigend druk, met mijn werk/thuis-lijstje dat maar door mijn hoofd blijft spoken. Daar komt nog het schuldgevoel bij, een o zo vrouwelijk gevoel, niet genoeg aanwezig te zijn voor mijn kinderen. Maar met de tijd heb ik geleerd dat het niet per se om het aantal uren gaat dat je met hen doorbrengt, maar om de kwaliteit van de momenten samen.
Wat wil je meegeven aan je kinderen?
Gaëlle | Ze groeien op in de stad, in Parijs, en dat vind ik een beetje jammer. Ik wil hun graag de liefde voor de natuur meegeven, tuinieren, de namen van bloemen, van bomen... Ik probeer hen te helpen in het nu te leven, te genieten van de kleine dingen die het leven mooi maken. Ze doen me vaak na en zeggen dan: "Zitten we hier niet heerlijk?"
Er zijn ook essentiële waarden zoals respect voor anderen en arbeidsethos, zonder welke niets echt mogelijk is. Aan mijn dochters wil ik het gevoel van schoonheid voor jezelf meegeven. Dat ze zichzelf accepteren zoals ze zijn en make-up gebruiken om zich sterker te voelen. En van de jongens zou ik graag willen dat ze rechtvaardige mannen worden, in staat om de huishoudelijke taken eerlijk te verdelen.
Maar wat ik vooral wil dat ze onthouden, is: "Wees jezelf, probeer niet te pleasen, mij niet en anderen niet, word wie je wilt zijn".
