Manucurist, είναι μια οικογενειακή ιστορία, μια συνεργασία μητέρας-κόρης που έγινε υπόθεση γυναικών. Έτσι, με την προσέγγιση της Γιορτής της Μητέρας, θέλαμε να μιλήσουμε με τη Gaëlle Lebrat-Personnaz, CEO και συνιδρύτρια της Manucurist.
Μας αφηγείται την αρχή αυτού του έργου που υποστηρίζει εδώ και πολύ καιρό και μοιράζεται τις εντυπώσεις της ως γυναίκα, μητέρα και πολύ δραστήρια επιχειρηματίας.
Gaëlle, δημιούργησες τη Manucurist το 1996 με τη μητέρα σου. Μπορείς να μας πεις πώς γεννήθηκε η ιδέα και πώς την αναπτύξατε;
Gaëlle | Η μητέρα μου πάντα είχε άψογη μανικιούρ με υπέροχα κόκκινα βαμμένα νύχια. Αφού μεγάλωσε τα 3 παιδιά της, ένιωσε ανενεργή και ήθελε να μάθει το επάγγελμα της μανικιουρίστ. Αρχικά δούλεψε σε κομμωτήρια στο Παρίσι μέχρι που βρήκε το ιδανικό μέρος, στην πλατεία της αγοράς Saint Honoré. Έτσι δημιουργήσαμε το ινστιτούτο Manucurist αφιερωμένο στην ομορφιά των χεριών.
Από την πλευρά μου, εργάστηκα 15 χρόνια στη μόδα ενώ την βοηθούσα εξ αποστάσεως στην ανάπτυξη προϊόντων, την επικοινωνία κ.ά.
Στα τέλη του 2016, ανέλαβα την εταιρεία Manucurist στο 100% για να αναπτύξω έναν νέο τύπο βερνικιού και περιποίησης, προοριζόμενα για όλες τις γυναίκες, με όσο το δυνατόν πιο clean και φυσικές φόρμουλες, χωρίς συμβιβασμούς στην αποτελεσματικότητά τους.
Ποιες είναι οι αρετές που θαυμάζεις περισσότερο στη μητέρα σου;
Gaëlle | Το θάρρος, η επιμονή, η αγάπη για τη δουλειά, αυτά θαυμάζω ιδιαίτερα στη μητέρα μου. Πάντα την άκουγα να μου λέει ότι αν ήθελα να είμαι ελεύθερη ως γυναίκα, έπρεπε να είμαι οικονομικά ανεξάρτητη.
Αργότερα, διαβάζοντας το “Le deuxième sexe” της Simone de Beauvoir, ένιωσα να ακούω τη μητέρα μου: "Είναι μέσω της εργασίας που η γυναίκα σε μεγάλο βαθμό ξεπέρασε την απόσταση που την χώριζε από τον άνδρα· μόνο η εργασία μπορεί να της εξασφαλίσει μια συγκεκριμένη ελευθερία.”
Τι σου έχει προσφέρει η μητρότητα;
Gaëlle | Η μητρότητα είναι ένα μεγάλο θέμα! Είναι αμφίσημη: νιώθω ότι με έχει τόσο αποδυναμώσει όσο και ενισχύσει. Συνειδητοποίησα ότι δεν είμαι πια μόνη και ότι είμαι υπεύθυνη για μικρά όντα που εξαρτώνται πλήρως από μένα, κάτι που είναι τρομακτικό γιατί χάνουμε την ελευθερία και την ελαφρότητα που χαρακτηρίζουν τη νεότητα. Αλλά, και αυτό είναι επίσης μια πραγματική δύναμη: καταλαβαίνεις ότι δεν κάνεις πια τα πράγματα μόνο για τον εαυτό σου. Νιώθεις χρήσιμη. Αυτό αφαιρεί το αίσθημα κενού της ύπαρξης που είχα έντονα πριν.
Πώς συνδυάζεις τον ρόλο της μητέρας με 5 παιδιά και τις ευθύνες σου ως επικεφαλής επιχείρησης;
Gaëlle | Είναι τρελό! Ποτέ δεν τίθεται αυτή η ερώτηση στους άνδρες διευθυντές επιχειρήσεων ή ακόμα και σε οποιονδήποτε άνδρα. Σαν να είναι η οργάνωση της οικογένειας αποκλειστική ευθύνη των γυναικών. Δυστυχώς, αυτή είναι η πραγματικότητα σε πολλές χώρες και υπάρχει ακόμα δουλειά για να επιτευχθεί ισότητα σε αυτό το σημείο, όπως και σε πολλά άλλα.
Κάθε γυναίκα, μητέρα και ενεργή, έχει μια λίστα που γυρίζει συνεχώς στο μυαλό της και ανανεώνεται αδιάκοπα. Είναι το διάσημο και εξαντλητικό “φορτίο της σκέψης”, ένας όρος που μπήκε στο Petit Larousse Illustré μόλις το 2020...
Είμαι, όπως όλες αυτές οι γυναίκες, συχνά υπερφορτωμένη, με τη λίστα δουλειά/σπίτι να γυρίζει συνεχώς. Σε αυτό προστίθεται η ενοχή, ένα τόσο γυναικείο συναίσθημα, ότι δεν είμαι αρκετά παρούσα για τα παιδιά μου. Αλλά, με τον καιρό, έμαθα ότι δεν είναι απαραίτητα οι ώρες που περνάς μαζί τους που μετράνε, αλλά η ποιότητα των στιγμών που μοιράζεστε.
Τι θέλεις να μεταδώσεις στα παιδιά σου;
Gaëlle | Μεγαλώνουν στην πόλη, στο Παρίσι, και το βρίσκω λίγο λυπηρό. Θέλω να τους μεταδώσω την αγάπη για τη φύση, την κηπουρική, τα ονόματα των λουλουδιών, των δέντρων… Προσπαθώ να τους βοηθήσω να νιώσουν τη στιγμή, τη γεύση των μικρών πραγμάτων που κάνουν τη ζωή αληθινά γλυκιά. Συχνά με μιμούνται λέγοντας: "Δεν είμαστε καλά εδώ;"
Υπάρχουν επίσης αναπόφευκτες αξίες όπως ο σεβασμός προς τους άλλους και η αίσθηση της εργασίας, χωρίς τις οποίες τίποτα δεν είναι πραγματικά δυνατό. Στις κόρες μου θέλω να μεταδώσω την αίσθηση της ομορφιάς για τον εαυτό τους. Να αποδέχονται τον εαυτό τους όπως είναι και να χρησιμοποιούν το μακιγιάζ για να νιώθουν πιο δυνατές. Και στα αγόρια, θα ήθελα να γίνουν δίκαιοι άντρες, ικανοί να μοιράζονται δίκαια τις δουλειές του σπιτιού.
Αλλά πάνω απ’ όλα, θέλω να κρατήσουν αυτό: “Να είστε ο εαυτός σας, μην προσπαθείτε να ευχαριστήσετε ούτε εμένα ούτε τους άλλους, γίνετε όποιοι θέλετε να είστε”.
